FAIL

Hopelijk lukt het typen wat goed en vlug, nog een halfuur in dit internetcafe.
Het vertrek met de bus naar Berlijn verliep ´goed´. Alhoewel ik even een paniekaanval kreeg in het begin, een soort van angstgevoelens die ik herkende van vroeger. Deze zijn nu wel onder controle.

Komt het door de stress? Slaaptekort (OP BUSSEN SLAPEN IS NOOIT IDEAAL, zeker niet wanneer de deur halfopen staat, nu een verkoudheid daardoor, heb me daarna wel verplaatst)

Wel een interessant sociaal contact met een Londens meisje. In het wegrestaurant dachten ze dan dat mijn briefje van 50 euro vals was. ja hallo, tkwam rechtstreeks van de bron, de bank dus...
nuja, ´shit kwam goed´ hahah

Dan in berlijn een ´arme´een stuk kaas aangeboden die ZE DAN IN DE VUILBAK SMEET, joeng ik was kwaad, mijn lekker brie !!! (zag er mss nie meer zo nieuw uit maar dan nog!)

Dan in Berlijn zag ik Anna en haar oud konijn (met kanker :( ) terug. Dingen gekocht in de LIDL om te eten (low budget, he people), ondertussen zat ik constant met liedjes in mijn hoofd (door de wind door de regen, er was wel geen regen + BONKERS, dat radiohitje)

Daarna liften voorbereiden, eten en savonds nog es een wandeling naar hackescher markt + het herdenkingsblokkenmonument waartussen je kan verdwalen. waw.

Smorgens vroeg opgestaan (tijdens het ontbijt vertelde Anna dat ze de musical van buffy ook mooi vindt, cool he broer! haha) om te gaan liften (richting polen) aan een tankstation. Tijdens de treinrit herkende ik de mensen, ook al kende ik ze niet. Snap je. Die menselijke trekjes die je overal terug ziet. Pratende vriendinnen die via non-verbale taal hun vriendschap en waardering tonen. Een oude man die zorgt voor de fietsen en zijn vrouw. Die vredevolle (wss ochtendspits, maar toch)-tram gaf mij het gevoel dat we allemaal mensen zijn, met hun haar en hun kleren. Elk met zijn eigen gedachten en leven.

Verder moet ik nog vermelden dat het liften niet gelukt is, we hebben 4U geprobeerd op dezelfde SLECHTE plaats, mensen aangesproken, smileys op het bord getekend,... Nu, morgen een nieuwe poging. Nu nog wat chillen in Berlijn

Ohja, de geur van de warme kartonborden (om te liften) herinnerden me aan de tijd dat we IN reusachtige kartonnen dozen zaten bij mijn oma en opa in de zomer, met ons boekje en ons chipspotje. :) Ik zag vandaag terug een wild konijn!!! In het gras en ik kon redelijk goed dichterbij komen

ok, moet stoppen nu. ik leef nog, en ben nostalgisch, dus stesh is best ok!


( toch mis ik jullie hard, raar toch!)

daaaag tot de volgende EN DUIM VOOR HET LIFTEN hahahahahahaha